Ik lig in m’n tuin. Niet gehaast, niet ‘even snel’, maar écht liggen: languit in een comfortabele ligstoel die duidelijk ontworpen is met één doel — rusten tot kunst verheffen. De zon schijnt precies goed: niet te heet, niet te flauw. Omringd door bomen, met een prachtige blauwe lucht boven me, voel ik me rijk.

Mijn jonge hond Wolfje, nieuwsgierig en klaar om de wereld te ontdekken, ligt op mijn schoot, in diepe slaap verzonken. Aan mijn zijde ligt Vlinder te slapen.
Hun ademhaling is rustig, gelijkmatig. Zij weten hoe je écht kunt ontspannen.

Een talent dat wij mensen ergens onderweg zijn kwijtgeraakt.

Rust nemen in de natuur: we doen het te weinig

De zon verwarmt mijn gezicht. Mijn lichaam ontspant. Dit is buiten zijn zoals het bedoeld is. Dit zijn de momenten waarop je voelt dat rust goed doet, waarop je de interne oplader weer aansluit. Even niets hoeven. Geen schermen. Geen planning. Alleen buitenlucht, zonlicht en de aanwezigheid van dieren die nog weten hoe ontspanning werkt.

De ratrace versus natuurlijke balans

We leven in een maatschappij die vooral draait om doen, presteren en doorgaan. Rust wordt vaak gezien als iets dat je ‘verdient’ nadat je hard genoeg hebt gewerkt. Terwijl het juist andersom werkt: zonder rust geen helderheid, geen kracht, geen evenwicht.

Hier, in mijn tuin, laad ik mijn accu op. Niet om straks nóg harder te rennen, maar om bewuster te bewegen en een leefbare balans tussen doen en zijn te hervinden. En dit is precies waar de natuur ons bij helpt: vertragen, ontspannen, herstellen.

Dat ontspannen… we doen het veel te weinig, vind je niet?

Een onverwachte natuurervaring aan de hemel

Ik kijk naar een wolkje dat langzaam voorbij schuift. En op dat moment verschijnt hij: een buizerd, laag vliegend, rustig cirkelend. Alleen.
Zwevend tussen hemel en aarde volgen mijn ogen zijn vlucht.

En dan… valt mijn mond letterlijk open.

Een ander silhouet verschijnt. Slanker. Eleganter. Met een duidelijke V-staart: de Rode Wouw. In alle jaren dat ik hier woon heb ik deze zeldzame roofvogel nog nooit gezien vanuit mijn eigen tuin!

Wanneer verschillende roofvogels elkaar ontmoeten

De Rode Wouw vliegt richting de Buizerd. Mijn ademhaling vertraagt even. Twee verschillende roofvogels in hetzelfde luchtruim.

Wat gaat hier gebeuren? Is dit rivaliteit? Pure nieuwsgierigheid? De Buizerd en de Rode Wouw vliegen nu op dezelfde hoogte. Ze zien elkaar. Ze cirkelen. Nog een rondje. Steeds iets dichter langs elkaar, nu zo dichtbij dat ze elkaar kunnen aankijken.

Er volgt geen aanval. Er ontstaat geen conflict. Het lijkt wel gewoon… aanvaarding?

En dan — net zo rustig als het begon — kiezen ze elk hun eigen weg. De Buizerd iets hoger, de Rode Wouw iets lager. Ze volgen weer hun eigen koers. Zodra ze uit mijn zichtveld verdwenen zijn, is er weer enkel die blauwe lucht met dat ene wolkje, alsof er niets is gebeurd.

Buiten zijn als balans voor het hoofd en hart

Ik lig nog steeds ontspannen in mijn stoel. Honden diep in slaap. De zon op mijn gezicht.
En ik besef: dit was geen ‘bijzonder moment’ omdat het zeldzaam is, maar omdat ik er ruimte voor maakte.

Zonder planning of aankondiging. Gewoon een onverwacht hoofdstuk aan de hemel, ergens in het zonnige zuiden van Nederland, op een koude maar heldere dag aan het begin van het jaar.

De natuur vertelt voortdurend verhalen. Over balans. Over samenleven. Over weten wanneer je doorvliegt en wanneer je cirkelt. Over respect voor elkaar. Maar je moet wel even vertragen – soms zelfs stil liggen – om ze te zien.

Dankbaarheid in alle eenvoud

Ik voel dankbaarheid voor dit onverwachte schouwspel. Een vredige stilte en rust in mij.

Dit soort momenten zijn de kern van waar The Art of Nature voor staat: leven in verbinding met natuurlijke ritmes, met aandacht voor rust, herstel en verwondering.

Omdat de natuur haar verhalen niet schreeuwt. Ze fluistert. Of speelt zich in stilte af, zoals vandaag. En alleen wie even stil ligt en kijkt, ziet ze.

Straks gaan we allemaal weer onze eigen weg. De buizerd. De Rode Wouw. De honden. En ik.
We hervatten onze routines. Gaan weer aan het werk. Nemen weer onze verantwoordelijkheden op ons. Ik ga weer met frisse energie en een helderder hoofd aan de slag voor The Art of Nature.

Maar dit moment neem ik mee met een glimlach. Als onvergetelijke herinnering. En als leermeester.

Want echte balans ontstaat niet door harder te rennen, maar door af en toe languit te gaan liggen, naar de lucht te kijken en de natuur haar werk te laten doen.

Wil jij ook de roofvogels in ons land herkennen zodra je hun silhouetten in de lucht ziet?
In ons programma De Schatkamer deel ik alles wat ik hierover weet én deel ik mijn persoonlijke roofvogel zoekkaart met je!